kocamı nasıl tavladım..

Eşim x ilinde çalışıyordu bende o ilin bir ilçesinde... il merkezine bir işim dolayısıyla gittim ama şehride pek iyi bilmiyorum... Ne yapacağım diye düşünürken aklıma eşim geldi böyle eşim eşim diye yazmakta olmuyor ki dur ben ona bir isim vereyim ne olsun bakayım adı hah tamam buldum süvari olsun bundan sonra süvari dersem bilin ki kocamdan bahsediyorum her neyse aklıma süvari geldi dedim ona ulaşayım bana yardım etsin itiraf etmek gerekirse bu birazda bahaneydi ben  süvarimi görmek istiyordum.. Ne mi yaptım girdim bir internet kafeye facebooka girip süvariye mesaj attım dedim ben  x ilindeyim bir işim var ancak buraları tam bilmiyorum bana yardım edebilir misin bu mesajı okursan beni ara lütfen... Ben beyfendiye facebook mesajıyla telefon numaramı vermiştim ama hatırlarsanız o numarasını vermemiş benimkini kaydetmekle yetinmişti.. Neyse bekliyorum arayacak mı diye aramadı akşama kadar.. Artık umudu kestim döneceğim küçük ilçeme bir telefon geldi bilmediğim kayıtlı olmayan bir numara arıyor bir heyecanlandım ki sormayın.. Açtım telefonu evet dedim.. Usagi dedi ben süvari mesajını yeni gördüm hemen seni aradım nerdesin.. İÇİMDEN KÜFRETMEK GELDİ İŞİM BİTTİ GİDİYORUM DEDİM OTOGARDAYIM... Ya kusura bakma mesajını yeni gördüm gerçekten gitmek zorunda mısın gitmesen görüşsek  falan filan dedi bende kusura abkma gitmeliyim sende bana telefon numaranı  verseydin böyle olmazdı dedim.. Haklısında ben seni müsait bir zamanda aramak için bekliyordum dedi müsait zamanda aramak için beklemişmiş peh... neyse bu numaram lütfen kaydet seninle görüşmek istiyorum dedi sesi o kadar tatlıydı ki tamam dedim... Ona verdiğim tavizler ilk böyle başladı galiba onu o kadar çok seviyorum ki onun için neler yapıp nelerden vazgeçip nelere katlanmadım ki hepsini anlatacağım... Bİ SONRAKİ YAZIDA İLK BULUŞMAMIZI ANLATACAĞIM.. VE BU BULUŞMADA BENİ NASIL ÇILDIRTTIĞINI...

Ruhsal olarak çöküntüdeyim galiba içimden hiçbirşey yapmak gelmiyor. Oysa iki sene önce hayatım ne kadar güzeldi ve ben mutluydum.. O zamanlar kullandığım facebook sayesinde kocamla bir araya geldim. Ben daha doğrusu biz kocamla liseden tanışıyoruz lisede aynı sınıftaydık pek muhabbetimiz yoktu konuşmazdık ama ben ondan teee o zamanlardan beri hoşlanırdım. lise bitti herkes farklı üniversitelere dağıldı ve ben onu yani kocamı bidaha hiç görmedim taki facebook diye birşey varmış diye duyup kullanmaya başlayıncaya kadar.. Facebookta fotoğrafını gördüğümde öylece bakakalmıştım eskisinden çok daha yakışıklıydı hatta cillop gibiydi hatırlıyorumda arkadaşlık isteği gönderip göndermeme konusunda  kararsız kalmıştım..Allahtan kararsızlığım çok uzun sürmedi ben doğru kararı verip arkadaşlık isteğini gönderdim. Kabul edeceğini düşünmüştüm ama ne bileyim sadece facebookta arkadaş oluruz yine bir iletişimimiz olmaz diye düşünürken ben, o hem arkadaşlık isteğimi kabul etti hem de bana mesaj gönderdi ve bizim hikayemizde böyle başladı... Facebookta mesajlaştık önce ama orda mesajlaşmak haberleşmek zor oluyordu bende ona bunu söyleyip telefon numaramı verdim ve telefondan görüşelim diye mesaj attım. BU MESAJIMA TAM ÜÇ GÜN SONRA KARŞILIK VERDİ. O zaman tatildeydi ve facebooka sık girmiyordu telefonu numaramı verdiğime çok sevindiğini numaramı kaydettiğini uygun bir zamanda beni aramak istediğini söyledi daha doğrusu facebooktan mesaj olarak attı sonra ne aradı ne de sordu.. Bu durum canımı sıksada beni onunla iletişime geçme görüşme isteğimden alıkoymadı..

fareli köyün kavalcısı

Ya zaten işi ve iş yerini sevmiyorum bide bugün odamda fare gördüm bir tanede değil üstelik iki tane hemde .. Hemen görevlileri çağırıp fareyi yakalamalarını ve öldürmelerini söyledim.. Ben ki kolay kolay hiç bir haşerattan böcekten korkmam ama fare bu ya.. Ay aklıma geldikçe cinlerim tepeme çıkıp horon tepiyor resmen.. Ben bidaha o odaya nasıl gireceğim ve nasıl çalışacağım orada lan zaten sevmiyorum çalışmak gelmiyor içimden buda tuzu biberi oldu yani.. Adamların fare yakalamaları da ayrı bir olay zaten hayır bide öldürdükleri fareyi marifetmiş gibi gelip gösterdiler ulan siz kedi misiniz de öldürdüğünüz fareyle övünüyorsunuz.. Babaannemin bir kedisi vardı böyle fare yakalayınca illaki babanneme gelir gösterirdi istisnasız ama..ay neyse geçelim bu fare mevzunu.. ya bu arada merak ediyorum benim kocam gibi başka kocalarda eşlerinin internete girmelerine bilgisayarla uğraşmalarına kızıyor mudur? Ben bu yazıyı gizlice yazıyorum mesela yan odadan gelecek diye ödüm patlıyor buda olaya ayrı bir heyecan katıyor tabi.. Benim kocamın acayip takıntıları var gerçekten internete fazla girme, telefonla konuşurken kulağına çok yaklaştırma, telefonla uzun konuşma, kola içme vs bla bla bla benim iyiliğimi düşünüyormuş gözüme kulağıma beynime mideme yazıkmış yav ben bile kendimi o kadar düşünmüyorum neyse seviyor beni deyip şimdilik idare ediyorum ama bakalım nereye kadar.. neyse yakalanmadan yazıyı burda bitireyim fırsat bulursam yine yazarım ..

evet yine yeni bir iş günü şu an öğle arasındayız yapmam gereken yığınla iş var ama benim içimden hiç bir şey yapmak gelmiyor insanın sevmediği bir işe sahip olması çok kötü... ilerde çocuğum olursa onu çok iyi gözlemleyip yeteneği olduğu alanlara yönlendireceğim benim gibi olmasına izin vermeyeceğim.. şimdi gitmem lazım  görüşürüz yine.

hayat beni neden yoruyosun

Tercihler.. Doğru tercihler, yanlış tercihler.. Hayatımızı tamamen bunlar şekillendiriyor bence doğru veya yanlış tercihlerimiz.. Ben yanlış bir tercih yaptım aslında bir değil çok fazla yanlış tercih yaptım ama bir tanesi bütün hayatımı etkiledi.. Öss'den sonra yaptığım yanlış bir tercih mutsuzluğumun kaynağı oldu.. Sevmediğim bir bölüm okudum şimdi de karakterime uymayan bir işi yapmak zorundayım. Daha üniversiteyi kazandığımda pişman olmuştum o bölümü yazdığıma okulu bırakamak istemiştim de ailem izin vermemişti. Keşke müdahale etmeselermiş ya da ben daha cesaretli olup kararımın arkasında dursaymışım.. bu blogu pişmanlıklarımı üzüntülerimi paylaşmak için açtım.. Derdimi kimseye anlatamıyorum..Başarılı bir öğrenciydim ben, çalışkan değildim ama, sevmem de zaten çok çalışmayı tembel bir yapım var benim.. Ama şanslıydım iyi bir üniversiteyi Türkiye'de gerçekten beğenilen bir üniversitenin en iyi bölümlerinden birini çok zorlanmadan kazandım  ve o bölümü çok zorlanmadan bitirdim.. Bitirdim de iyi oldu sanki yanlış bir seçim hayatımı zindan ediyor şimdi işimi hiç ama hiç sevmiyorum.. İstifa etmek istiyorum yapamıyorum elim kolum bağlı.. ya şu hissettiklerimi kocama bile anlatamıyor onunla paylaşamıyorum aslına bakarsanız kimseye anlatamıyorum biraz bahsedecek oluyorum sen daha yenisin zamanla alışırsın biz sana güveniyoruz yaparsın diyorlar bişey diyemiyorum ya istemiyorum anlamıyor musunuz ben bu işi sevmiyorum ölüyorum lan orda boğuluyorum diyemiyorum çok pişmanım diyemiyorum..ne yapacağım bu işin içinden nasıl çıkıcağım bilemiyorum.. Yarın yeni bir iş günü o kadar canım sıkılıyor ki gitmek istemiyorum offf offf .. Zamanla daha rahat anlatabilirim umarım derdimi.. Yeni evliyim ben birde bir yanadan ev çekip çevirmeye br yanadan sevmediğim bir işe adapte olmaya çalışıyorum..Allah'tan kocamı çok ama çok seviyorum iyi ki o var.. Hayatıma renk katan zevk katan tekgüzel şey.. Ama keşke şu halimin biraz farkına varsaydı.. O kadar başarılı ve özgüveni yüksek biri ki  ona bunları anlatmaya korkuyorum yanımda olmaz diye korkuyorum, beni anlamaz diye korkuyorum.. Ama bir şeyler yapmam lazım, lazım da ne yapacağımı hiç bilmiyorum. :((